top of page

SENDEN SONRA

  • 4 Eki 2017
  • 1 dakikada okunur

Güncelleme tarihi: 14 May 2025

Önce saniyelere düşman oldum, kanlımmış gibi.

Düşmanlığım fayda etmedi. Saniyeler ilerledi.

Gözlerim doldu.


Gözlerimi silmeden, saniyeler dakika oldu. 

Hıçkırıklar içinde nefes alamaz oldum. 

Tüm vücudum titredi.


Sonra dakikalar birleşip saatleşti. 

Hava kararmış, ben olduğum yerde kalakalmıştım.

Resmine bakıp avunuyordum.


İlk günü devirmiştim zor olsa da. 

Vücudumda bir parçam eksilmişti sanki.

Canım çok yanıyordu.


Derken günler haftalar oldu.

Yokluğunda değişen takvim yapraklarıydı.

Ben hala ilk gündeydim.


Resmin eskidi elimde.

Gözlerim kan çanağı.

Geçtiğin sokaklarda dolaştım.

Uykumda adın sayıkladım.


Ben hala saniyelere düşmanım. 

Saniyeler bana düşman.


Son Yazılar

Hepsini Gör
SESSİZ MEKTUP

İyi günler nasılsınız? Şimdiye kadar paylaşımlarımın çoğunu beğenen, onlara en çok yorumda bulunan siz oldunuz? Bu sebeple sizinle bir şey paylaşmak istiyorum. Çünkü bir karar alacağım ama daha netleş

 
 
 
YILDIZLAR KISKANDI

Seni düşünmeyince hep canım sıkılıyor.  Seni düşününce ise hep yüzüm gülüyor. Yine bir gün öylece oturmuştum. Sensizliğin ayazına varıncaya dek  seni düşünüyordum. Mutluydum, yüzüm gülüyordu. Sonra pe

 
 
 
SENSİZLİK

Hava neden mi karanlık? Gelmedin ki güneş doğsun. Sensizliğe isyan edercesine kalbim gibi kararmış şehirler. Kuşlar neden mi ötmüyor? “O yoksa bizde yokuz.” deyip göçtüler. Direnemedim, durduramadım.

 
 
 

Yorumlar


bottom of page